Τα κίτρινα γάντια (1960) είναι ελληνική ασπρόμαυρη κινηματογραφική ταινία παραγωγής Φίνος Φιλμς και Δαμασκηνός-Μιχαηλίδης, σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου και σκηνοθεσία του Αλέκου Σακελλάριου. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Σταυρίδης, Μάρω Κοντού, Μίμης Φωτόπουλος, Μάρθα Βούρτση, Κώστας Δούκας, Μπέμπη Κούλα, Παντελής Ζερβός και Γιάννης Γκιωνάκης. Πρόκειται για τη μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του θεατρικού έργου “Η Ρένα Εξώκειλε”. Ο Σακελλάριος και ο Σταυρίδης συνεργάζονται για δεύτερη φορά στο σινεμά, η πρώτη τους συνεργασία ήταν στην ταινία του 1954 “Παπατζήδες”.

Ο Νίκος Σταυρίδης είναι ανεπανάληπτος στο ρόλο του παθολογικά ζηλιάρη συζύγου που τα πάντα του φαίνονται ύποπτα. Ρεσιτάλ ερμηνείας και από τον Γιάννη Γκιωνάκη, ο οποίος δημιουργεί το δικό του μύθο στην καριέρα του, παίζοντας τον μικρό ρόλο του χαζού Μπρίλη και λέγοντας μια από τις πιο γνωστές “ατάκες” του ελληνικού κινηματογράφου: “Πορτοκαλάδα θέτε; από πορτοκάλια;”

Η ταινία προβλήθηκε το 1960 στις κινηματογραφικές αίθουσες του Πειραιά-Αθήνας και προαστίων κι έκοψε 27.787 εισιτήρια. Από τις 58 ταινίες εκείνης της χρονιάς κατέλαβε τη 18η θέση. Η ταινία, αν και στην εποχή της δεν έκανε και τόσο μεγάλη επιτυχία,”ανακαλύφθηκε” αργότερα από το κοινό και πλέον, θεωρείται μια από τις κλασικότερες κωμωδίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο (1959), ελληνική, κωμική, αισθηματική, κινηματογραφική ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου και σε παραγωγή Φίνος Φιλμ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ενώ τους πλαισιώνουν λαμπροί ηθοποιοί όπως οι Χρήστος Τσαγανέας, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Γιώργος Γαβριηλίδης, Θόδωρος Μορίδης, Μαρίκα Κρεββατά και Ορέστης Μακρής.

Η κλασική αυτή ελληνική ταινία είναι μια από τις γνωστότερες και εμπορικότερες του Ελληνικού Κινηματογράφου. Ο ρόλος της μαθήτριας, Λίζας Παπασταύρου, απογείωσε την Αλίκη Βουγιουκλάκη και την έκανε σταρ. Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1960 και βραβεύτηκε ως μια από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες της πενταετίας 1955-1960.

Η ταινία προβλήθηκε στις αίθουσες των κινηματογράφων τη σεζόν 1959-60 και έκοψε 239.530 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση, ανάμεσα από 52 ταινίες, στη σχετική λίστα, της σεζόν εκείνης. Εκτός από τις καλές κριτικές που απέσπασε η ταινία, έσπασε και κάθε ρεκόρ εισιτηρίων, αφού, μόλις από την πρώτη εβδομάδα έκοψε πάνω από 100.000 εισιτήρια. Η ταινία είχε τόσο μεγάλη επιτυχία, που κατά τη χειμερινή περίοδο άνοιξαν και οι θερινοί κινηματογράφοι, για να μπορέσουν να ικανοποιήσουν το κοινό, το οποίο ήθελε απεγνωσμένα να τη δει. Η ταινία, παρόλα αυτά, πρόκειται για μεταφορά, του ομώνυμου, θεατρικού έργου, του Αλέκου Σακελλάριου, ενώ ήτανε και η πρώτη συνεργασία του συγγραφέα με την Βουγιουκλάκη.

Για πρώτη φορά εδώ συναντιούνται η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Μάνος Χατζιδάκις, μια συνάντηση που έμελλε να γίνει η αρχή μακρόχρονης συνεργασίας. Η συνεργασία τους σε αυτή την ταινία είχε ευτυχή αποτελέσματα, καθώς το σινγκλ της ταινίας, που περιείχε το Γκρίζο Γατί , πιο γνωστό, ως “Νιάου, βρε γατούλα”, και το Έχω ένα Μυστικό, έγιναν μεγάλες εισπρακτικές επιτυχίες.

Ο Σακελλάριος, αρχικά, είχε προτείνει τον ρόλο του Πάνου Φλωρά, στον ηθοποιό Δημήτρη Χορν. Ο Χορν όμως αρνήθηκε να ερμηνεύσει τον ρόλο, λέγοντας: «Όχι Αλέκο μου, δεν θα δεθώ εγώ στο άρμα της Βουγιουκλάκη σαν τον Μουσούρη»

Στέλλα (1955) είναι ο τίτλος της κοινωνικής-δραματικής κινηματογραφικής ταινίας, ελληνικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και με πρωταγωνιστές τη Μελίνα Μερκούρη και το Γιώργο Φούντα.

Παίζουν επίσης οι Αλέκος Αλεξανδράκης, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Τασσώ Καββαδία, Σοφία Βέμπο, Βούλα Ζουμπουλάκη και Κώστας Κακκαβάς. Βασίζεται στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια», ενώ  δραματουργικά είναι εμπνευσμένη από το μύθο της Κάρμεν. Στην επιμέλεια των σκηνικών, ο Γιάννης Τσαρούχης και ο Βλάσσης Κάνιαρης, ενδυματολόγος η Ντένυ Βαχλιώτη ενώ τα τραγούδια και τη μουσική επένδυση της ταινίας γράφουν οι Μάνος Χατζιδάκις και Βασίλης Τσιτσάνης.

Διακρίθηκε με τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξένης ταινίας το 1956 ενώ απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1960. Η ταινία ήταν φαβορί για το Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1955 και η Μελίνα Μερκούρη για το βραβείο καλύτερης ηθοποιού, δεν κέρδισε όμως κανένα από τα δύο. Το γεγονός αυτό προκάλεσε διαμάχη με αποτέλεσμα η Isa Miranda, μέλος της κριτικής επιτροπής, να δώσει στη Μερκούρη ένα ειδικό βραβείο ερμηνείας το οποίο ονομάστηκε βραβείο «Isa Miranda» Ήταν επιπλέον η ελληνική υποβολή για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας του 1956.

Υπήρξε η τελευταία ταινία της Μήλας Φιλμ, σημειώνοντας αξιοσημείωτη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία (134.142 εισιτήρια). Σε αυτή πραγματοποίησαν την πρώτη κινηματογραφική εμφάνισή τους η Μελίνα Μερκούρη και ο Κώστας Κακκαβάς.

Η σπουδαία ερμηνεία και παρουσία της Μελίνας Μερκούρη την καθιέρωσε ως θεατρίνα και εμβληματική προσωπικότητα, ενώ η αριστοτεχνική σκηνοθεσία του Μ. Κακογιάννη δίνει διαστάσεις αρχαίας τραγωδίας και καθιστά την αξία της ταινίας του διαχρονική.