Αλίκη Βουγιουκλάκη πορτραίτο

Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο (1959), ελληνική, κωμική, αισθηματική, κινηματογραφική ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου και σε παραγωγή Φίνος Φιλμ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ενώ τους πλαισιώνουν λαμπροί ηθοποιοί όπως οι Χρήστος Τσαγανέας, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Γιώργος Γαβριηλίδης, Θόδωρος Μορίδης, Μαρίκα Κρεββατά και Ορέστης Μακρής.

Η κλασική αυτή ελληνική ταινία είναι μια από τις γνωστότερες και εμπορικότερες του Ελληνικού Κινηματογράφου. Ο ρόλος της μαθήτριας, Λίζας Παπασταύρου, απογείωσε την Αλίκη Βουγιουκλάκη και την έκανε σταρ. Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1960 και βραβεύτηκε ως μια από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες της πενταετίας 1955-1960.

Η ταινία προβλήθηκε στις αίθουσες των κινηματογράφων τη σεζόν 1959-60 και έκοψε 239.530 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση, ανάμεσα από 52 ταινίες, στη σχετική λίστα, της σεζόν εκείνης. Εκτός από τις καλές κριτικές που απέσπασε η ταινία, έσπασε και κάθε ρεκόρ εισιτηρίων, αφού, μόλις από την πρώτη εβδομάδα έκοψε πάνω από 100.000 εισιτήρια. Η ταινία είχε τόσο μεγάλη επιτυχία, που κατά τη χειμερινή περίοδο άνοιξαν και οι θερινοί κινηματογράφοι, για να μπορέσουν να ικανοποιήσουν το κοινό, το οποίο ήθελε απεγνωσμένα να τη δει. Η ταινία, παρόλα αυτά, πρόκειται για μεταφορά, του ομώνυμου, θεατρικού έργου, του Αλέκου Σακελλάριου, ενώ ήτανε και η πρώτη συνεργασία του συγγραφέα με την Βουγιουκλάκη.

Για πρώτη φορά εδώ συναντιούνται η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Μάνος Χατζιδάκις, μια συνάντηση που έμελλε να γίνει η αρχή μακρόχρονης συνεργασίας. Η συνεργασία τους σε αυτή την ταινία είχε ευτυχή αποτελέσματα, καθώς το σινγκλ της ταινίας, που περιείχε το Γκρίζο Γατί , πιο γνωστό, ως “Νιάου, βρε γατούλα”, και το Έχω ένα Μυστικό, έγιναν μεγάλες εισπρακτικές επιτυχίες.

Ο Σακελλάριος, αρχικά, είχε προτείνει τον ρόλο του Πάνου Φλωρά, στον ηθοποιό Δημήτρη Χορν. Ο Χορν όμως αρνήθηκε να ερμηνεύσει τον ρόλο, λέγοντας: «Όχι Αλέκο μου, δεν θα δεθώ εγώ στο άρμα της Βουγιουκλάκη σαν τον Μουσούρη»